اوقات شرعی بیرجند

جذب خبرنگار افتخاری
پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری
طنین یاس
دفتر اموربانوان استانداری
تولید ایرانی
نشر خبر
کد مطلب: 24764  |  
تاریخ انتشار : 20. فروردين 1396 - 12:37
نویسنده کتاب «استعمارنو در قالب معاهدات بین المللی» در بخشی از گفت و گوی خود در روز ملی فناوری هسته ای گفت: در سال 82، ایران طی بیانیه ای متعهد شد که پروتکل الحاقی ای در زمینه هسته ای را امضا کند؛ در آن زمان با مطالعاتی که داشتم متوجه شدم به واسطه امضای این پروتکل بخش زیادی از امنیت کشور تهدید می شود، لذا تصمیم گرفتم در این مورد، کتابی بنویسم.

به گزارش زنان شرقی ،روز ملی فناوری هسته‌ای، 20 فروردین ماه، بهانه خوبی برای گفت و گویی صمیمانه با نویسنده کتاب  «استعمارنو در قالب معاهدات بین المللی» است، کسی که در کارنامه فعالیت های انقلابی خود عضویت در انجمن اسلامی آمریکا و کانادا و همچنین دانشجویان پیروی خط امام را دارد و از معدود بانوان فعالی است که در روستای نوفل لوشاتو با امام خمینی(ره) دیدار داشت.

گفت‌وگوی خبرنگار «بسیج زنان کشور» را با بانو فروغ زمان تجلی تهرانی مشهور به حاجیه تجلی، بانوی انقلابی می خوانید.

 

در چه سالی و با چه هدفی تصمیم به نوشتن کتاب «استعمار نو در قالب معاهدات بین المللی» شدید؟

در شهریور سال 82 بیانیه تهران در سعدآباد بین ایران و سه وزیر خارجه از اروپا، یعنی انگلیس، آلمان و فرانسه باعث شد که یک عده در درون کشور و یک عده که عمدتا منافق بودند در بیرون از کشور اطلاعاتی را منتشر کردند بر این مبنا که ایران مشغول کار هسته ای و به دنبال ساخت سلاح  هسته ای است! بر این اساس ایران طی بیانیه ای متعهد شد که پروتکل الحاقی که یکی از سیستم های بازرسی از سایت های هسته ای است، را به صورت داوطلبانه اجرا کند.

زمانی که من از این برنامه مطلع شدم، با مطالعاتی که داشتم متوجه شدم که   به واسطه امضای   پروتکل الحاقی بخش زیادی از امنیت کشور  تهدید و سبب می شود که حریم قانونی وامنیتی جمهوری اسلامی شکسته شود.

 

چه تهدیداتی در صورت امضای پروتکل الحاقی وجود داشت؟

در بعضی از موارد حریم شخصی افراد و حریم امور نظامی   شکسته می شد، به طور مثال در حریم شخصی ، امنیت دانشمندان هسته ای ایران به خطر می افتاد زیرا اگر رزومه دانشمندان هسته ای ما دست بیگانگان بیفتد امکان دارد که بیگانگان به دانشمندان ما طمع کنند و آن ها را به هر صورت (یا خرید یا کشتن) از کشور خارج کنند.

در زمینه مسائل نظامی هم ممکن بود تهدیداتی صورت گیرد، همه این ها تحلیل هایی بود که بر روی 16 صفحه از بخش حقوقی پروتکل به نظرم رسید که الان در سال 96 می بینیم تمام تحلیل ها و دغدغه ها درست از آب در آمد

 

 

 در زمینه مسائل امنیتی چه تهدیداتی وجود داشت؟

در صورت امضای این پروتکل، آن ها این اجازه را داشتند که بیایند و جاهای مختلف را بازرسی کنند و این مساله برای ماحائز بود که در جمهوری اسلامی مکان هایی هست که ما صلاح نمی دانیم بیگانه از آن سر در بیاورد، از جمله مناطق نظامی مان از این قضیه مصون نبود.

 

شما مخالف پذیرش این تعهدنامه بودید؟

پروتکل الحاقی یک بازرسی ویژه بود که سبب می شد که آنها وارد حریم خصوصی جمهوری اسلامی بشوند، صحبتی که ما داشتیم این بود که اگر هم قرار باشدآنرابپذیریم باید با شرط و شروط بپذیریم

جالب اینجاست که بسیاری از کشورها که پروتکل الحاقی را پذیرفتند با شرط و شروط  پذیرفتند، اما اینها حرفشان این بودکه ایران باید دربست و به طور کامل این پروتکل را بپذیرد.

پس هم مساله حریم خصوصی اشخاص مطرح بود و هم حریم خصوصی اماکن مطرح بود که یکی از این اماکن مورد نظر ما سایت های نظامی ما بود، دومین مساله که ما مطرح می کردیم این بود که  اگر آن ها بخواهند به بازرسی منزل رهبر معظم انقلاب هم بروند، مجبور بودیم که اگر آن را امضا کردیم آنها میتوانند به بیت معظم له هم بروند و آن را بازرسی کنند.

خودتان به تنهایی اقدام به این کار کردید؟

بله، من به عنوان خانمی که در خانه بود و شرعا وظیفه داشت مسائل کشور را دنبال کند و پیگیری کند این دغدغه برایم ایجاد شد و شخصا این کار را دنبال کردم به این صورت که در ابتدا موارد را خوب مطالعه کردم و متوجه شدم که جمهوری اسلامی خیلی متضرر می شود و این پروتکل یک نوع کاپیتولاسیون است، ضمن اینکه در جریان مطالعه این قضیه به این جمع بندی رسیدم که غرب تحت عنوان این کنوانسیون ها و پروتکل ها ارزش های خودش و حاکمیت خودش را در کشورها اعمال می کند؛ لذا تصمیم گرفتم که در این مورد یک کتاب   بنویسم و به این ترتیب کتاب استعمار نو در قالب معاهدات بین المللی یا (MPT) و پروتکل الحاقی را نوشتم که بیشتر به همان اسم(استعمار نو در قالب معاهدات بین المللی) معروف شد.

محتوای کتاب فقط به همین پروتکل الحاقی اختصاص داشت؟

نه، ضمن مطالعه ی  پروتکل الحاقی متوجه شدم که، یک پروتکل دیگر به اسم CTBT (منع آزمایشات هسته ای) نیز در دستور کار قرار گرفته و متاسفانه در دوران اصلاحات مقدمات تصویب اجرای آن در ایران شروع شده بود و این پروتکل ابعاد گسترده تری داشت و اگر ما موافقت می کردیم آن ها می توانستند برای بازرسی بدون اطلاع قبلی وارد کشور شوند و هر سایتی را که می خواهند بازرسی کنند؛ بنابراین در آن کتاب علاوه بر پرداختن به پروتکل الحاقی، متن کاملCTBT    را هم آوردم و ابعاد فاجعه آور آن را تشریح کردم.

چرا این موضوع برای شما دارای اهمیت شد و بر اساس آن حتی اقدام به نوشتن کتاب کردید؟

یک مطلبی که خیلی مهم است و کمتر در مسائل هسته ای مطرح می شود این است که غرب اعلام کرده بود ظرف 50 سال آینده ذخایر فسیلی دنیا رو به پایان است، یعنی در 50 سال آینده نقش کلیدی انرژی جهان را ندارند، لذا این مطلب خیلی مهم بود که بعد از 50 سال، کدام انرژی جایگزین انرژی فسیلی می شود؟ خب اگر قرار باشد که ما امروز انرژی هسته ای خود را محدود کنیم و کنترل کنیم و زیر نظر آژانس ببریم و طبق خواسته آن ها اقدام کنیم، در 50 سال دیگر که نفت رو به اتمام است و از طرفی ما کشوری هستیم که از روز اول اقتصاد ما به نفت وابسته است، آن وقت کشورمان مثل کشورهای ضعیف آفریقایی می شد که صد در صد اقتصاد وابسته به غرب دارند اما اگر ما در انرژی هسته ای مستقل شویم و پیش برویم می توانیم در آینده و روزی که نفت به اتمام می رسد انرژی هسته ای را جایگزین نفت کنیم حتی این پیشنهاد را دادیم که همین چیزی که به اسم اوپک در دنیا وجود دارد، در آینده چیزی به نام اوپک هسته ای وجود خواهد داشت و ایران می تواند در آن اوپک هسته ای، دارای یک وتوی سیاسی شود؛ عملا دیدید که ایرانی   توانست به آخرین مرحله از سوخت هسته ای یعنی آن کپسول ها و لوله های سوختی   که در راکتور می گذارند برسد و به طور بومی در تولید سوخت راکتورهای اتمی خود کفا شود، معنی اش همین است، یعنی ما می توانستیم در بازار سوخت هسته ای که الان دست سه یا چهار کشور محدود است،وارد بشویم؛ آن زمان اگر ما به جایی می رسیدیم که 50 درصد سوخت هسته ای کشورهایی مانند فرانسه و ایتالیا را فراهم می کردیم، آن کشورها در شورای امنیت مجبور بودند با ما همکاری کنند.

به خاطر محتوای خاص این کتاب، در زمینه انتشار آن با مشکل مواجه نشدید؟

نه مشکلی نداشتم، حتی بعد از چاپ کتاب، آن را به ارگان های مختلف از جمله مجلس ارسال کردم  . رئیس کمیسیون انرژی آن زمان، که آقای دانش یار بودند از من دعوت کردند که به مجلس بروم، در جلسه ای که تشکیل شده بود مسئولین کمیسیون های دیگر هم حضور داشتند و من آن جا در خصوص محتوای کتاب به توضیح پرداختم؛ از این قضیه که امضای پروتکل الحاقی کار درستی نیست و ممکن است صدمات جبران ناپذیری برای مملکت داشته باشد، دفاع کردم.

در آن جلسه که در مجلس داشتید به شما نگفتند که چرا شما که یک خانم خانه دار هستید وارد این بحث ها شده اید؟

چرا یادم هست که جناب  دکتر احمدی سوال کردند که شما از کجا آمدید؟ به شوخی گفتم که از وزارت آشپزخانه آمدم و برای آنها یک مقدار عجیب بود که یک زن در درون منزل این موضوع را رصد کند.

با توجه به فعالیت های خودتان که خانه دار بودید و در کنار آن فعال اجتماعی و سیاسی هستید، در موضوع هسته ای چه توصیه ای برای خانم هایی که تحصیلکرده و خانه دار هستند و یا شاغلند، دارید؟ آن ها باید چه برخوردی با موضوعاتی از این دست داشته باشند؟

اولا در اسلام آمده است که «كلّكم راع و كلّكم مسؤول عن رعيّته»، یعنی همه ما باید فکر کنیم که مسئول این مملکت هستیم و با این زاویه مسائل را نگاه و تحلیل کنیم و از طرف دیگر بدانیم، در نظام ولایت فقیه از ولی فقیه تبعیت میکنیم، یعنی یک  نگاه دوبعدی داشته باشیم.

با این نگاه دو بعدی هر مسلمانی مجبور است و باید در جامعه خودش احساس وظیفه کند و این ربطی به جنسیت و یا شغل او ندارد، حتی از یک کاسب بازار هم انتظار می رود که در مسائل کلان مملکت ورود کند و نظر بدهد و اینکه که کسی نسبت به مسائل مملکت خودش بی تفاوت نباشد، این همان ایده آل ماست و بی تفاوتی به معنی اینکه بگوید مسائل به من ربطی ندارد، بزرگترین آفت انقلاب محسوب می شود که این آفت پیر و جوان، کوچک و بزرگ، کارگر و کارمند نمی شناسد، همانطور که در پیروزی انقلاب از همه قشری آمدند و علیه نظام طاغوت در صحنه حضور داشتند در مسائل دیگر هم باید این الگو پیاده شود یعنی الان بازاری ما هم بایداین دغدغه را داشته باشد.

در وضع فعلی مساله هسته ای چه باید بکنیم؟

 ما در حال حاضر امکانات زیادی در زمینه هسته ای داریم، چند مورد از آنها برای برون رفت از این بن بست بسیار کارساز است، به طور مثال از همان سال 82 مرتب ما می گفتیم که غرب را تهدید به بیرون رفتن از آژانس کنید، غرب از این موضوع بسیار نگران است، مساله دیگر این که ما برجام را امضا کردیم و الان هم پاره نمی کنیم تا آن ها پاره کنند که آن وقت ما هم آنرا آتش می زنیم اما الان می توانیم به غرب بگوییم که اگر تعهدات خود را انجام ندهید فناوری هسته ای را به دشمنان آمریکا، مثلا همین آمریکای لاتین منتقل می کنیم و یا اگر آن ها از موضع خود کوتاه نیامدند ما فناوری هسته ای را در کشور «ملی» اعلام می کنیم، به این معنا که آن شرکت بنیان می تواند تحقیقات هسته ای انجام بدهد.

در مجموع در حال حاضر پتانسیل های زیادی در زمینه هسته ای برای کشور ما وجود دارد که می تواند غرب را وادار به تسلیم کند و عمدتا آن تحریم ها برداشته شود، که بهتر است مسئولان به این راهکارها فکر کنند.

 

انتهای پیام/

 

منبع: طنین یاس

 

 

نظر شما

CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.

تازه ترین مطالب